Slapies

Af en toe moet mijn liefste lief voor zijn werk op training. Ook voor managers is deskundigheidsbevordering noodzakelijk al is een essentieel element van het Baas zijn dat je doorgaans de wijsheid in pacht moet denken te hebben. Daarom ben jij Baas en je medewerkers niet. Al verdenk ik de managers die ik heb gekend ervan dat ze ook gewoon maar wat deden. Terwijl ze, net als wij allemaal, de helft van de tijd aan het rondtasten waren in het donker. Om de dames en heren dan even van de aperots naar beneden te halen en wat nederigheid bij te brengen zijn de trainingsdagen uitgevonden. Dagen waarin je in groepjes geacht word op zoek te gaan naar je diepste zieleroerselen: je sterke kanten en je valkuilen, je uitdagingen en allergieën, om een Beter Mens en daardoor een betere Baas te kunnen zijn. Meestal zijn dat lange dagen ergens op de hei en soms zit daar een overnachting bij. Dan mis ik mijn slapie. Zijn warmte, de veiligheid van zijn armen om me heen, de kletspraatjes en het knuffelen voor het slapen gaan. Wat ik wel heerlijk vind is dat ik niet wakker gehouden word door hard en aanhoudend gesnurk en dat ik, oh zaligheid, overdwars in bed kan liggen! Ik hoef ook niet midden in de nacht op zoek naar het dekbed, al beweert mijn lief bij hoog en bij laag dat ìk de dekbedpikker van ons tweeën ben. Op dit soort trainingsnachten word ik mijn liefste lief ontrouw en heb ik onmiddellijk een ander slapie. Boem! onze kat mag op het Grote Bed. Een besluit waar ik steevast spijt van krijg als ik midden in de nacht een klein motortje via het voeteneind aan hoor komen ronken. Ik doe dan alsof ik haar niet hoor en trek het dekbed over mijn hoofd. Fout! Ze gaat doodleuk op mijn nachtkastje zitten en mept mijn telefoon,die ik als wekker gebruik, naar beneden. Ondertussen steeds onbedaarlijker spinnend. Of ze krijgt een diepgaande interesse voor het koord van de trekschakelaar achter mijn hoofd, waar zo’n glow in de dark dingetje aanhangt zodat je ‘s nachts in slaapdronken toestand het lichtknopje kunt vinden. Mepmepmepperdemep! Lol heeft ze wel onze Boem!  Als dat allemaal niet mag baten, komt ze gezellig boven op me zitten en probeert me diep in mijn halfdichte ogen te kijken. Dat haar snorharen daarbij in mijn gezicht prikken is alleen maar pretverhogend. Knuffelen wil ze en knuffelen zal ze!  Dit ritueel herhaalt zich een paar keer en iedere keer als ik denk: ik donder haar de kamer uit, komt ze schattig bij me liggen pitten. Waardoor ik, softe muts die ik ben, het toch niet over mijn hart kan verkrijgen om haar van het bed af te schoppen. Toen ik vanochtend dan ook wat katterig aan het ontbijt zat en naar buiten keek zag ik Boem! in de seringenboom zitten. Gefrustreerd en met zwiepende staart. Loerend naar een piepklein vogeltje op de schutting, dat net buiten haar greep was weggevlogen.  Ze werd luidkeels uitgescholden door een koolmees. Ha! Gerechtigheid!

P1050232

Advertenties
Aside | Dit bericht werd geplaatst in Mensen, Thuis en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s