Jeugdliefde

Het is een paar weken voor mijn zesde verjaardag. Het is begin augustus en het is zomervakantie. Ik wacht ongeduldig buiten op de achterplaats. Mijn voeten schuiven de bimssteentjes op een hoopje en dan weer terug in een egaal veldje. Heen en weer, heen en weer. Mijn schoenen worden er stoffig van. Samen met mijn vader, moeder en zusje ga ik naar de stad. Dat is een hele onderneming, want voor dat we weg kunnen, moet het huis aan kant en het middageten achter de kiezen. Mijn vader heeft vakantie, we gaan met de auto. Dat scheelt alweer, de reis met de bus is altijd lang en ingewikkeld en we moeten ook op tijd weer terug zijn voor het avondeten.

Ik ga na de zomervakantie naar de grote school. Ik verheug me daar erg op: ik kan zelfs al wat woordjes lezen in de krant. Mijn grootste en vurigste wens voor mijn verjaardag is dan ook een echte schooltas. Mijn doel van onze reis. Ik mag de tas zelf uitzoeken. Ik vind het spannend en voel me heel groot. In de tassenwinkel zie ik hem: een mooie, rood gelakte, leren schooltas, met twee voorvakjes en een slot met echte sleuteltjes.

De tas wordt ingepakt: eerst in wit papier en daarna een kadopapier eromheen. Mijn verjaardagscadeau voor over een paar weken verdwijnt weer, net nu ik het in alle pracht en praal heb mogen aanschouwen. En het leer ruikt zo lekker!

Rond zeven uur lig ik op bed. Het zonlicht glijdt langs de muren en ik denk aan mijn mooie rode tas. Wat duurt het nog lang voordat ik mijn grote liefde in mijn armen kan sluiten! En het leer rook zo lekker! Ik wil nog een keertje kijken, één keertje maar; het duurt nog zo lang voor ik mijn pakje krijg. Ik luister.

Beneden is het stil. Voorzichtig stap ik mijn bed uit om mijn zusje niet wakker te maken. Ik loop de trap af naar de woonkamer. Er is niemand beneden. Mijn vader en moeder zijn vast buiten bezig. Ik hoor de staartklok tikken. Ergens zoemt een vlieg. Ik sluip naar de slaapkamer van mijn ouders, waar ik weet dat mijn moeder de tas heeft opgeborgen tot 26 augustus, mijn verjaardag. Ik voel me slecht op mijn gemak, ik wil alleen maar even kijken, de tas even vasthouden en vooral ruiken!

In de kast onder de handdoeken ligt het pakket. Ik voel de badstof en het gladde cadeaupapier. Voorzichtig scheur ik een hoekje van het papier; de scheur in het papier word groter dan ik wilde. Nu kan ik niet meer doen alsof ik er niet aan geweest ben! Lichte paniek bevangt mij. Uit het pakket stijgt de geur van het leer op. Mmmmmmm! Door de kadoverpakking en het inmiddels ook gescheurde witte onderpapier zie ik een piepklein stukje rood leer. Ik voel me groot: ik ga al naar de grote school en ik ga nog veel meer leren lezen. En ik krijg schriften en stiften en ………..Mijn vingers pulken aan het papier………..rrrrrrr gaat het papier, de scheur wordt nog groter.

Ik kan niet te lang in de slaapkamer van mijn ouders blijven staan, want strakjes komen ze binnen en ik moet allang in bed liggen. De tas terug leggen gaat ook niet want dan zien ze dat ik eraan heb gezeten. Er zit niets anders op: ik neem het pakket mee naar mijn slaapkamer. Met een kloppend hart ren ik de trap op. Mijn kleine zusje ligt nog steeds te slapen. Ik zie haar rozegekleurde wangetjes en hoor haar slikgeluidjes. Ik kruip snel mijn eigen bed weer in. Neem nog een diepe snuif van de lekkere leerlucht en leg het pakket onder mijn hoofdkussen. Met een gelukzalige zucht val ik in slaap.

Advertenties
Aside | Dit bericht werd geplaatst in Jeugd, Mensen, Thuis en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s