Geschenk

media_xl_595268Ooit had ik een parel. Een hele echte. Ik had hem gekregen van een medestudente aan de Universiteit voor Humanistiek, een paar dagen nadat we een opdracht samen hadden gedaan. Die ging over voorwerpen waar je aan gehecht was en waar een verhaal aan zat. Ik had geen voorwerp. Wel een verhaal. Of liever een zin. Dat zinnetje had ik uit een boek dat ik las in een periode dat het niet zo bijster goed met mij ging. En dat zinnetje was belangrijk voor mij. Het ging over een parel en de strekking was dat een parel niet lelijk of slecht is omdat het rondom een stofje of vuiltje was gevormd. Dat maakte juist dat er een parel kòn groeien. Ik kreeg een klein groen vierkant doosje bij de koffie en daar lag hij, op een wit stukje zijde: een kleine, mooi gevormde parel. Puur en echt. Ik heb de parel jaren bij me gedragen om me te blijven herinneren aan het zinnetje uit dat boek en aan het mooie gebaar van mijn medestudente.  Ze had me gezien, gehoord en begrepen. Zonder poespas, zonder er al teveel woorden aan vuil te maken. Gewoon een gebaar vanuit het hart. Nu heb ik de parel niet meer. Ik heb hem doorgegeven aan iemand die hem harder nodig had dan ik. Maar er zijn momenten dat ik zou willen dat ik hem nog kon schenken.

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Mensen, Thuis en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Geschenk

  1. Wat mooi geschreven! Wat een mooi gebaar van je mede studente en daarna van jou dat jij het ook weer doorgaf!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s