Waar komt het vandaan?

Moeder aarde
Laatst vroeg iemand mij, toen ik haar vertelde wat ik op creatief gebied allemaal uitvoerde: maar waar komt het vandaan? En ze beeldde daarbij een touw uit dat ergens heen leidde. ‘Ja’ zei ze, ‘ik hoor je over allemaal ballonnen praten en dat klinkt heel leuk, vrolijk en luchtig, maar als ze nergens aan vastzitten vlieg jij er achteraan, dus waar komt het samen? Al die touwtjes van al die ballonnen?’ Waar komt het allemaal vandaan? Ik raakte in de war en stamelde iets van dat ik wijsheid wilde overbrengen, dat ik datgene wat ik zelf heb ervaren in het leven door wil geven. Maar eigenlijk wist ik ook dat dàt het hart maar nauwelijks raakte. Hoewel het wel waar is.
Vandaag viel het muntje. Het gaat over troost. Mezelf troosten. En troost is veelzijdig net als mijn creatieve arbeid. Het kan allerlei gezichten hebben: de wind die je wang streelt, de zon of het water op je huid, de tere knop van een bloem, een hand op je schouder, bidden, een woel door je haar, een goedgeplaatste grap, samen lachen, iets schattigs zien, het delen van een emotie, stil zijn. Bijna alles kan troosten. Tenminste alles waar een kwaliteit van kwetsbaarheid in zit.
Dàt is het koord dat mijn ‘ballonnen’ samen bindt. Het maken van mijn prenten en aquarellen, of het nou Volkjes of ander werk is, het schrijven van mijn blogs: het troost mij. Het biedt een tegenspel aan de wereld waarin ik me soms moeilijk staande kan houden. Ik heb nou eenmaal een gevoelig zieltje en ben snel ontroerd, gekwetst, uit balans. Niet dat ik daar nog erg mee zit. Ik weet inmiddels hoe ik in elkaar steek en heb mijn gebruiksaanwijzing goed leren kennen. Een belangrijke pijler daarin is dat ik veel tijd alleen nodig heb om te verteren wat ik zie en waarneem. En dan schilder ik, of schrijf ik en altijd luister ik naar muziek. En al scheppend verken ik de oneindige schakeringen van mijn gevoelswereld. Waar ik dan af en toe mensen deelgenoot van maak. En me in al mijn kracht en kwetsbaarheid laat zien. ‘Troost’ dààr komt het vandaan. Getroost worden en misschien af en toe door wat ik dan creëer: troosten.

Dit bericht werd geplaatst in Mensen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s