Landkaart van een vriendschap

090130-belevingVanochtend zat ik op de fiets op weg naar een afspraak en sprong opeens dit zinnetje door mijn hoofd: ‘landkaart van een vriendschap’. Ik zat te denken aan iemand met wie ik een tijdje vrij intensief ben opgetrokken en die ik nu nauwelijks meer spreek: ik voelde me door iets ontzettend gekwetst en heb me als een haas uit de voeten gemaakt. Soms heb ik dan een uitgestoken hand nodig om weer uit mijn schulp te kunnen.

‘Landschap van een vriendschap’ had ik onthouden als de titel van een boek dat ik ooit bij Broese in Utrecht had zien liggen. Die titel hield me bezig.   Want hoe zou dat eruit zien? Een landkaart van een vriendschap? Welke gebieden kun je erop vinden? Zijn er ook steden, gebergtes , rivieren, dalen, bergpassen, engtes, zeeën en oceanen?  En is er voor elke vriendschap (lees:  persoon) een andere kaart of heb je kaarten voor verschillende soorten vriendschappen? Of misschien heb je wel verschillende kaarten van één vriendschap. Maar wat me bovenal intrigeert is: hoe breng je ze in kaart, die vriendschappen? Volgens mij kan dat alleen door die ander te willen verkennen. Er moet een klik zijn, een nieuwsgierigheid om überhaupt op reis te willen gaan. Ik geloof erin dat je mensen op je levenspad tegenkomt omdat die je iets te brengen hebben. Of omdat je elkáár iets te brengen hebt. En vanuit daar kan een jarenlange kameraadschap waar je huizen op kunt bouwen ontstaan waarin je de landkaart gedetailleerd kunt gaan inkleuren. De nieuwsgierigheid naar elkaar houdt de ontdekkingsreis gaande. Soms stokt de reis: door  onoverkomelijke obstakels, mis begrepen woorden of van elkaar vandaan bewegen.  Soms ontdek je voorheen onbekende gebieden bij de ander of bij jezelf: dat kunnen verrassende oases of onherbergzame oorden zijn. Dat kan ook als je elkaar al jaren kent en het leven stelt je opeens voor een uitdaging.

Ik ga natuurlijk voor die kameraadschap. Maar daar heb ik niet altijd zelf een keuze in. Want of een ander mijn vriendschap verder wil verkennen: daarvoor is die nieuwsgierigheid nodig. En anders blijf ik: Terra Incognita.

P.S. Het boek heette trouwens toen ik het opzocht : “de kaart van een verzwegen vriendschap.” Nog veel mooier!

– Igor Wladimiroff. “De kaart van een verzwegen vriendschap. Nicolaes Witsen en Andrej Winius en de Nederlandse cartografie van Rusland”. Groningen, 2008 

– Het gebruikte plaatje komt uit ‘De atlas van de belevingswereld’  

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Mensen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s