Vrij Vogeltje

In onze tuin staat al sinds jaar en dag een mooie seringenboom. De boom zag ik ruim 20 jaar geleden voor het eerst bewust toen wij, vlak voor we gingen verhuizen, met onze kinderen bij het nieuwe huis op bezoek gingen. Haar prachtige bloesems staken boven de schuur uit, net zoals nu. Ik was al gecharmeerd van onze nieuwe woonstek, maar deze boom maakte het helemaal af. Vanaf dat we ons huis betrokken voel ik een band met De Sering. Regelmatig leg ik mijn handen tegen haar stam en praat tegen haar. Ze troost mij doordat ze me laat zien dat het leven altijd doorgaat en ook weer tot bloei komt en ze is een bron van vreugde door al het leven dat zich tussen haar bladeren en op haar takken laat zien. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet naar haar kijk en haar lessen tot me neem.  Ook voor verschillende vogeltjes in de buurt is de seringenboom in onze tuin een fijne plek. Vanaf mijn wooneilandje op de bank zie ik allerlei vogeltjes af en aan vliegen. De boom is een voedingsbron, een rustpunt voor de jonge mezen die net leren vliegen, een oorlogsgebied en een plek waar hof gemaakt wordt. Het leven in de seringenboom heeft een eigen klok, die ik door de jaren heen goed heb leren kennen.

tekst loopt door onder foto

Ongeveer halverwege onze tuin loopt een grens.  Je ziet hem niet, maar hij is er wel. Hoeveel vogeltjes er ook in de tuin zitten, ze zullen niet snel voorbij deze grens gaan, want dan komen ze te dichtbij het huis. Daar liggen met regelmaat onze katten Zoef! en Boem! verlekkerd naar het kleine spul te loeren. De natuur heeft zo haar eigen wetmatigheden. Laatst viel mij een koddig koolmeesje op. En nu ik hem heb gespot zie ik hem met enige regelmaat dichtbij het huis en ook op andere tijden dan de rest. Hij is altijd alleen en hij maakt er in zijn eentje een vrolijke boel van. Soms zit hij op de rand van een tuinstoel en kijkt nieuwsgierig door het raam naar binnen. Hij trekt zich geen bal aan van de onzichtbare grens en komt heel dichtbij. Op allerlei plekjes: de gieter aan de schutting, de tuinslang en zelfs op de muur naast het woonkamerraam komt hij zijn lekkere, minuscule insectjes pikken. Niets lijkt hem te deren en ik heb lol in dit kleine, eigenwijze acrobaatje.

Vandaag zag ik hem weer en zelfs de aanwezigheid van mijn Liefste Lief op de bank ,vlak voor het raam, belette het kleine vogeltje niet om met gretigheid dichtbij het huis lekkere hapjes te snaaien. Het ziet er gezond uit, lijkt goed in zijn veertjes te zitten, en maakt een vrolijke indruk. Natuurlijk kun je vanuit een biologisch oogpunt zeggen dat er wel iets met hem aan de hand zal zijn want hij gedraagt zich anders dan zijn soortgenoten. Met zijn overlevingsinstinct zit het meer dan goed, want hij zit hier al een tijdje en het barst hier van de katten. Hij gaat onverstoord zijn eigen koolmeesjesgang. Een blijmoedig slimmerikje. Een vrij vogeltje. Heer en meester van zijn bestaan. Fladderend van boom naar schutting, van tak naar vogelhuisje en dan weer verder, hup, de wijde wereld in.

Het is vandaag Bevrijdingsdag en toen ik vanochtend naar mijn mezenvriendje keek, die in de stromende regen tussen de seringenbloesems op een takje naar kleine hapjes zat te pikken, realiseerde ik me dat vrijheid van binnen zit.  En dat we allemaal, zoals mijn koddige koolmezen vriendje, kunnen bepalen wat we vanuit die innerlijke vrijheid naar een ander doen. En, niet onbelangrijk, ook laten. Deze innerlijke vrijheid is niet hetzelfde als vrijblijvendheid. Het geeft geen vrijbrief om alles wat je wilt onbegrensd te kunnen uitleven. Bij vrijheid hoort ook de begrenzing van respect voor en mededogen met de ander. Wij hebben toegang tot zoveel informatie waarop je je mening, handel en wandel kunt baseren dat vrijheid ook hand in hand gaat met verantwoordelijkheid, oplettendheid en ruimhartigheid. Vandaaruit kom je via vrijheid uit bij verbondenheid. Met elkaar en met al wat leeft. Mijn leraar in mezenverpakking geeft mij elke keer dat ik hem zijn eigen gangetje zie gaan in een compacte vorm het voorbeeld van deze vrijheid.

Het is aan mij en aan ieder van ons, om dit pakketje uit te pakken en te ontdekken wat dit voor ons concreet betekent. Niet alleen vandaag, maar elke dag. Ons hele leven lang.

Dit bericht werd geplaatst in Dieren, Mensen, Thuis en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Vrij Vogeltje

  1. erikjan63 zegt:

    Wat een mooi verhaal.

  2. cokkie zegt:

    oh Em, wat een prachtig verhaal! ik geniet hier met je mee en verwonder me, over zoveel schoonheid, zo dicht bij huis en zo rijk- en blij makend! blijf genieten en delen, met dank, Cokkie

  3. volkje zegt:

    Doe ik met liefde Cokkie. Dikke kus! en fijn dat je alles weer kunt volgen ❤

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s